Οι παθολογικές ασθένειες των φυτών είναι πάρα πολλές και αφορούν μικροοργασνιμούς (μύκητες και βακτήρια), οι οποίοι προσβάλλουν τόσο το υπέργειο όσο και το υπόγειο μέρος του φυτού. Πέρα από τους μικροοργανισμούς, οι παθολογικές ασθένειες δημιουργούνται και από διάφορους ιούς.
Από τους πιο συχνούς μικροοργανισμούς που προκαλούν ασθένειες στα φυτά είναι το φουζάριο, το ωίδιο, ο περονόσπορος, το βερτισίλιο, το γλοιοσπόριο, ο βοτρύτης και το φυμάτιο. Γενικά, οι μικροοργανισμοί αυτοί αναπτύσσονται σε ένα εύρος θερμοκρασιών από 12-26 βαθμούς κελσίου και σε υψηλή σχετική υγρασία.
Το φουζάριο ως μύκητας του εδάφους προσβάλλει τις ρίζες και εισχωρεί στα αγγεία του φυτού. Από εκεί μέσω των χυμών του φυτού κατευθύνεται και προς το υπόλοιπο φυτό. Σε πλήρη έξαψη του μικροβίου παρατηρείται φραγή των αγγείων και συνεπώς ξήρανση του φυτού. Η αντιμετώπισή του επιτυγχάνεται με ηλιοαπολύμανση, με εμβολιασμό του εδάφους και την κατάλληλη επιλογή ανθεκτικών υβριδίων φυτών σε αυτό το μικρόβιο.
Το ωίδιο δημιουγεί συνήθως λευκά – γκρί εξανθήματα πάνω στα φυτικά μέρη. Η αντιμετώπισή του γίνεται με ανθεκτικά υβρίδια φυτών, με την αποφυγή σκιερών μερών και την χρήση μυκητοκτόνων φαρμάκων.
Ο περονόσπορος προκαλεί στα φυτά νεκρωτικές κηλίδες σαν ξηράνσεις στο κάτω μέρος των φύλλων τους. Τα συμπτώματά του μοιάζουν με εκείνα των θρεπτικών διαταραχών και του περιβαλλοντικού στρες, όπως είναι η ξήρανση. Για να αντιμετωπιστεί ο περονόσπορος είναι απαραίτητα τα βιολογικά και χημικά φυτοπροστατευτικά – μυκητοκτόνα φάρμακα. Επίσης, προλυπτικό μέτρο είναι και η επιλογή κατάλληλου υβριδίου φυτού ανθεκτικό στον περονόσπορο.
Το βερτισίλιο, όπως και το φουζάριο, είναι εδαφικός μύκητας, συνεπώς προσβάλλει τις ρίζες του φυτού και στην πλήρη έξαψή του προκαλεί την ξήρανσή του. Η αντιμετώπιση του βερτισιλίου προϋποθέτει την φύτευση ανθεκτικών υβριδίων, την ηλιοαπολύμανση, την εφαρμογή εξειδικευμένων λιπασμάτων, την καταπολέμηση των ζιζανίων και την εκρίζωση των άρρωστων φυτών.
Το γλοιοσπόριο είναι ένας μύκητας, ο οποίος δημιουργεί σοβαρά προβλήματα σε Ελλάδα και Ιταλία και ιδίως στις καλλιέργειες ελιάς των νησιών του Ιονίου. Προκαλεί σήψεις στους καρπούς της ελιάς, μεταχρωματισμούς στα φύλλα και φυλλόπτωση. Για την αντιμετώπισή του είναι απαραίτητο ένα ελαφρύ κλάδεμα και κυρίως στους άρρωστους βλαστούς και η εφαρμογή χημικών μυκητοκτόνων σκευασμάτων.
Ο βοτρύτης προκαλεί νεκρωτικές κηλίδες στα φύλλα, υδαρείς βλαστούς και γκρι – σκούρα γκρι εξανθήματα στους καρπούς. Η αντιμετώπισή του πραγματοποιείται με ψεκασμούς χημικών μυκητοκτόνων, όπως είναι το φάρμακο Switch 25/37.5WG.
Το φυμάτιο είναι βακτήριο και προκαλεί την φυματίωση ή αλλιώς καρκίνωση της ελιάς. Μετά από έντονες βροχοπτώσεις μπορεί να αναπτυχθεί σε πληγές, οι οποίες δημιουργήθηκαν στο δέντρο από απρόσεκτο μάζεμα της ελιάς και κακό κλάδεμα. Επίσης, μπορεί να αναπτυχθεί στην επιφάνεια διάφορων φυτικών μερών μετά από βροχοπτώσεις. Η αντιμετώπισή του είναι αρκετά δύσκολη. Παρά μόνο το κλάδεμα των άρρωστων μερών και η καύση τους είναι εφικτή.
Γεωπόνος: Λιόκαλος Εμμανουήλ
Σγαρλαω 
Σχολιάστε